Dit zijn een paar aandachtspunten tijdens het longeren:

Allereerst je navel: houd die op of achter de schouder gericht. Paarden lezen uit je navel drijvende energie, als je dus je navel op het hoofd van je paard gericht houdt, drijf je daarmee het hoofd van je paard naar buiten. Houd je je navel echter achter de schouder gericht, dan stel je je paard in staat om netjes gebogen op de cirkel te lopen. Je zegt eigenlijk tegen de schouder dat die mooi buiten op de cirkel moet blijven.

Loop mee in de juiste ‘buiging’: bij het longeren loop je mee in een klein cirkeltje. Let eens op hoe je je benen neerzet: veel mensen leiden met hun binnenbeen, zetten daar een grote stap mee. Van het paard verwachten we juist dat hij het binnenbeen goed naar voren onder de massa brengt. Je kunt deze beweging zelf meedoen door steeds met je binnenbeen richting de schouder van je paard te stappen en met je buitenbeen naar zijn heup. Of loop eens heel bewust een cirkel met een kruiwagen en voel hoe je dan je benen neerzet. Houd deze beweging vast wanneer je je paard longeert.

Stel grenzen, dus longeer met contact. Het contact gebruik je bijvoorbeeld om te voorkomen dat je paard naar buiten kijkt of naar buiten wegloopt. Door dergelijke ongewenste bewegingen te blokkeren, voorkom je dat je paard ongewenst gedrag vertoont, dat je daarna moet corrigeren. Wees pro-actief, daarmee voorkom je dat je paard in de fout gaat.

Gebruik je zweep bewust. Om meer voorwaarts te vragen richt je de zweep op de flank van je paard. Op de flank van je paard zit namelijk de ‘vooruit’. Kijk maar eens naar hoe een paard een ander paard opdrijft: dat is niet door recht achter een ander paard te gaan lopen, maar juist schuin.
Let op dat je niet met je zweep naar de achterhand gaat: als je dat doet drijf je de achterhand naar buiten en dan komt je paard naar binnen.
Als jouw paard wanneer je hem wilt longeren steeds naar je toe draait, is de kans groot dat je hem zonder dat je daarvan bewust bent dat zelf gevraagd hebt, door de achterhand naar buiten te drijven.

Denk vooruit! De meest gemaakte fout bij het longeren (en dan met name bij het wegsturen van het paard) is een stapje achteruit doen. Door een stapje achteruit te doen, vraag je je paard eigenlijk om je te volgen – een stapje achteruit is uitnodigende energie! Dus: als je je paard op de cirkel stuurt en tijdens het longeren: elke stap die je doet is vooruit!

Op 14-19 maart 2012 zal Chris lessen verzorgen op Stal Mansour in Arnhem.

De opzet van de lessen en cursussen is veranderd. Hieronder zie je de nieuwe opzet met dagen en tijden:

16 tot en met 19 maart elke ochtend van 09.00 uur tot 12.00 uur Privelessen van 1 uur kosten € 185,00 p.p.p.u. ( Per ochtend dus 3 ruiters )

16 en 17 maart elke middag van 13.00 uur tot 18.00 uur Introductielessen Horsemanship kosten € 285,00 p.p.p. middag. 
( Maximaal 8 deelnemers, 2 dagen verplicht, totaal € 570,00 )

18 en 19 maart elke middag van 13.00 uur tot 18.00 uur Train the Trainer kosten € 285,00 p.p.p. middag. 
( Maximaal 6 deelnemers, 2 dagen verplicht, totaal € 570,00 )

Toeschouwers zijn welkom.
Voor meer informatie: www.chrisirwin.eu

Ik ga hem longeren in de binnenbak. Er is vanuit de gang een smalle ingang naar de bak, waar de paarden precies tussendoor passen. Ik ga de ingang door en vraag Dollar met me mee. Hij blijft staan. Hmmm. Ik ga weer naar buiten, neem Dollar een stukje mee terug de gang in en vraag hem weer richting het deurtje naar de bak. Hij volgt me bereidwillig. Ik loop in een grote boog naar het deurtje, zodat we er recht voor uitkomen en besteed extra aandacht aan mijn lichaamstaal: ik richt mijn navel in een boog naar voren en de bak in, de heup en schouder aan de kant van Dollar houd ik nadrukkelijk open om extra draw te creeren. Dollar loopt achter me aan en blijft vlak voor de ingang stilstaan. Toch maar niet. Blijkbaar heeft hij moeite met de smalle doorgang en wil hij niet zomaar zonder meer mij daardoorheen volgen.

Tijd voor een andere tactiek.

Ik ga de bak weer uit. Deze keer wil ik proberen wat er gebeurt als ik hem niet naar binnen ‘draw’, maar naar binnen ‘push’.  Ik heb namelijk het gevoel dat hij dan wel zou gaan. Ik laat hem een half rondje om me heen lopen en op het moment dat hij voor de ingang van de bak is wijs ik met de zweep naar zijn schouder om hem te vragen vanuit de cirkel in een rechte lijn verder te gaan. Zonder mankeren loopt Dollar de bak in.

Tijd om erachter te komen wat dit te betekenen heeft. Zou Dollar, met zijn verleden, zich op lastige momenten toch nog meer op zijn gemak voelen wanneer je hem ergens heen drijft, dan wanneer je hem vraagt je te volgen? In ieder geval gaan we dit oefenen!

Ik ga de paddock in. Een paar paarden komen enthousiast naar me toe. Mag ik? Mag ik? Een paar paarden blijven onverschillig voor mijn komst grazen. Dollar staat bijna achteraan en houdt me in de gaten. Rustig ga ik, langs een paar andere paarden, in een grote boog zijn kant op. Ik weet niet precies wat ik kan verwachten en hoever het op dit moment staat met zijn liefde of haat voor mensen. Als ik vlak bij hem ben, wordt het Dollar teveel. Ik heb mijn antwoord meteen: Dollar steekt zijn staart in de lucht en draaft weg. Gelukkig zijn de andere paarden hier niet heel erg van onder de indruk.

Ik haal diep adem en bereid me voor op een lange sessie, waarbij ik besluit duidelijk te zijn. Ik ben hier voor hem en voor geen ander paard. Dus ga ik me op hem concentreren.

Dollar is blijven staan in de verste hoek van de paddock, toevallig dichtbij de ingang. Als ik zijn richting op ga, draaft hij er weer vandoor, naar een plek zover mogelijk bij de ingang van de paddock vandaan. Dat is duidelijke taal.

Ik loop zijn kant op, maar ik doe dat in een boog naar zijn achterhand. Mijn navel is op de achterhand gericht en ik houd tegelijk mijn heup en schouder aan de linkerkant, waar zijn hoofd is, open. Dollar blijft staan en houdt me in de gaten. Het laatste stukje maak ik bijna zijdelingse stappen richting zijn achterhand en terwijl ik zijn achterhand vraag te wijken, gebruik ik de uitnodigende energie van mijn open zijkant om hem te vragen  zijn hoofd naar me toe te draaien.

Dat was alles wat Dollar wilde weten.

Zonder nog maar een seconde te aarzelen, draait hij naar me toe. Ik ga naast hem staan en vraag door zijn ‘buigknopje’ aan te raken om zijn hoofd in te buigen, zodat ik zijn halster om kan doen. Hij buigt in en laat me het halster omdoen. Zonder problemen en ontspannen volgt hij me de paddock uit.

Twee jaar geleden was ik als working student bij Chris Irwin op Riversong en heb ik een maand met hem gewerkt. Toen ik net met hem begon schreef ik dit over hem: “Dollar heeft het liefst dat mensen aan de andere kant van het hek blijven. Zolang er een hek staat tussen hem en jou, wil hij best naar je toekomen of kijken wat je aan het doen bent. Als je zijn paddock binnenloopt, blijft hij stil staan, verschrikt als een konijn in de koplampen. Hij sluit zich helemaal af, je voelt hoe hij verstijft.”
Vergeleken met hoe hij was toen hij op Riversong kwam, was dit al een hele vooruitgang. Ik kon makkelijk dichtbij hem komen. Eerder wilde hij niemand in zijn buurt hebben, maar dankzij de paardvriendelijke omgang op Riversong begon het langzaam tot hem door te dringen dat mensen niet perse slecht zijn.

Een maand lang heb ik met hem gewerkt en het ging steeds beter. Hij werd minder bang, soms zelfs een beetje brutaal. Zijn ogen werden zachter, opener en hij kon ontspannen als hij aan het werk was.
Op de laatste avond voordat ik vertrok, ging ik nog een keer naar hem toe in de paddock, om afscheid te nemen. Ik wilde mezelf niet aan hem opdringen, dus ik ging op een afstandje van hem zitten. Dollar zag me, liep naar me toe en legde zijn hoofd op het mijne.

Twee jaar later ben ik weer een maand op Riversong. In de tussentijd is er niets met Dollar gedaan – geen tijd, geen prioriteit. Het is vanzelfsprekend dat ik weer met hem aan de slag ga. Bovendien is er iemand die Dollar wil kopen – maar dan moet hij wel eerst getraind zijn. Vlak voor mijn komst is Dollar voor het eerst weer in handen genomen. Ik mag weer verder met hem aan het werk. Hopelijk slagen we erin om hem deze maand voor het eerst iemand op zijn rug te laten accepteren.

Hol. Deze houding bedoelt Chris Irwin met “inverted”, dus het hoofd wordt hoog gedragen en de rug is hol. Voor paarden is dit een hele natuurlijke houding, maar het paard is wel  gestresst of gespannen. Een paard dat zo loopt is op overleven gericht en niet op jou en wat je van hem wilt. Dan heeft het weinig zin om iets van hem te vragen. Beter kan je uitzoeken waarom je paard gespannen is en aan ontspanning gaan werken.

Laag. De favoriete houding van veel paarden, neus laag (en als het even kan in het gras). Een paard in deze houding is lekker relaxed, maar niet echt aan het werk en het loopt op de voorhand. Voor een paard dat ‘inverted’ is, is dit een goede houding om de rug eens goed te strekken. Daarna ga je hem weer iets oprichten tot de volgende bovenlijn:

Level headed. De kruin van het paard is ongeveer op dezelfde hoogte als de schoft en de rug is mooi losgelaten. In deze houding is een paard ontspannen en loopt het lekker. Het is een goede uitgangspositie om met je paard aan het werk te gaan.

Verzameld. Het hoofd is weliswaar hoog, maar de rug is bol, en het paard draagt zijn gewicht op de achterhand. Dit is het ultieme doel van paardentraining

Als je met je paard werkt, doe je er dus goed aan om eerst te kijken waar hij staat. Als je paard gespannen is, kan je het best eerst aan ontspanning gaan werken. Een gestresst paard kan niet goed nieuwe dingen leren, pak dat dus eerst aan. Wanneer een paard ontspannen is, is hij in staat om zich op jou te richten en samen met je aan de slag te gaan. Je kunt aan zijn houding zien of je paard daar klaar voor is.

Ik longeer mijn paarden namelijk regelmatig en ze rennen echt niet gillend weg wanneer ik aan kom met de longeerlijn. Want goed longeren is intensief! Voor mens én paard. Daarom heb ik nu eens een paar redenen om je paard te longeren op een rijtje gezet:

Training
Longeren is trainen. Aan de longeerlijn kan je paard ontspannen voorwaarts-neerwaarts (leren) lopen zonder dat zijn balans verstoord wordt door ruitergewicht.  Wanneer je paard de rug loslaat zal de hals mooi zakken. Het kan voor je paard makkelijker zijn om te ontspannen wanneer er geen gewicht op zijn rug is. Ook kan je aan de longe de juiste lengtebuiging aan je paard vragen. Dat wil zeggen dat het paard in de lengte (van staart tot neus) licht gebogen is in de richting van de cirkel. Je versterkt dan de juiste spieren en werkt ook nog aan de conditie. Zorg dat je evenveel linksom als rechtsom longeert, zodat je beide kanten van je paard gelijkmatig traint.

Oefenen van je jonge paard
Een jong paard kan je door te longeren wennen aan het werken met mensen en leren om op te letten. Eigenlijk maak je al doende ‘afspraken’ met je paard, je leert je paard reageren op de zweep en op stemcommando’s. Hier heb je later weer profijt van. Leg ook eens op onregelmatige afstand balkjes neer zodat je paard leert op te letten waar hij zijn voeten zet. Al doende maak je je paard sterker, werk je aan zijn balans en verbeter je zijn conditie. 

Werken aan de band met je paard
Je maakt je paard alert en op jou gericht. Dat doe je door veel variatie aan te brengen. Je kunt bijvoorbeeld een sprongetje neerzetten en je paard zo sturen dat hij soms wel en soms niet springt. Of maak de longeercirkel kleiner en weer groter. Begin in de ene hoek van de bak te longeren en schuif langzaam op naar de hoek ertegenover. Stuur je paard eens tussen twee pionnen door. Door die variatie ben je niet meer voorspelbaar en zal je paard goed op jou gaan letten om er achter te komen wat je van hem gaat vragen.

Observeren
Longeren geeft je de kans om eens goed te kijken hoe het met je paard gaat en hoe hij loopt. Is hij ontspannen of gestresst? Druk of juist erg rustig? Wat vertelt zijn staart, zijn oren? Loopt je paard met zijn hoofd hoog of laag? Maakt hij korte of lange passen, lopen de achterbenen in het spoor van de voorbenen? Loopt hij netjes gebogen? De informatie die je krijgt door te kijken vult aan wat je voelt als je op je paard rijdt. Deze informatie gebruik je om de training aan te passen.

Beweging
En natuurlijk  is longeren een eenvoudige manier om je paard wat beweging te geven bijvoorbeeld als je weinig tijd hebt. Let dan wel op dat je het niet zomaar rondjes laat lopen: dat is saai!

Wat doet een paardengedragstherapeut

Het eerste wat een goede gedragstherapeut doet is de oorzaak van het probleemgedrag achterhalen. Daarvoor moet de eigenaar een tamelijk uitgebreide vragenlijst invullen. Hierin wordt achtergrondinformatie over het paard gevraagd, zodat de therapeut zich alvast een beeld kan vormen.
De volgende stap is dat de gedragstherapeut het gedrag zelf komt observeren – mits dat niet gevaarlijk is natuurlijk! Door de achtergrondinformatie en het gedrag goed te analyseren, kan de gedragstherapeut vaststellen waardoor het probleemgedrag veroorzaakt wordt. Dit kan iets zijn in de omgeving van het paard, het paard kan pijn ervaren of er gaat iets niet goed in de omgang.
Als eerste zal een goede paardengedragstherapeut de oorzaak van het probleemgedrag willen oplossen. Als een paard bijvoorbeeld pijn heeft, zal het eerst door een deskundige behandeld moeten worden. Dit gebeurt in overleg met de eigenaar, waarbij ook wordt gekeken of de voorgestelde oplossingen haalbaar zijn.
Soms kan het nodig zijn het paard vervolgens opnieuw te trainen. Hiervoor stelt de therapeut een trainingsplan op.

Hier gaf ik samen met Isabel van Huele een demonstratie ‘Training volgens Chris Irwin Methode’.
Met behulp van de Spaanse ruin Sombrero van Stal Mansour lieten we een aantal basisprincipes uit de Chris Irwin methode zien.
Op de foto zie je toegelicht hoe de bovenlijn van een ‘inverted’ paard eruit ziet.

Tijdens de opleiding bij Tinley heb ik veel geleerd over de volgende onderwerpen:
- wat is ‘normaal’ paardengedrag
- hoe leren paarden?
- hoe ontstaat probleemgedrag
- welzijn en abnormaal gedrag
- medische oorzaken van probleemgedrag
- hoe stel ik een diagnose
- therapiemethoden en behandeling van gedragsproblemen

Gedragstherapie kan worden ingezet bij allerlei gedragsproblemen, zoals bijvoorbeeld bijten of ander agressief gedrag, problemen met opzadelen, trailerproblemen, angst, stalondeugden enz.
Met behulp van een vraaggesprek en observatie van het gedrag gaat de gedragstherapeut op zoek naar de oorsprong van het probleemgedrag. Op basis daarvan wordt een diagnose gesteld en een therapie-advies gegeven. Ondersteuning bij het uitvoeren van het advies hoort er natuurlijk ook bij!